Για άλλη μια φορά, ο πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού, Νίκος Αναστασιάδης, δίνει ηχηρή απάντηση στους ισχυρισμούς διαφόρων για απουσία αντιπολιτευτικής δράσης και για την απόλυτη ταύτιση απόψεων μεταξύ του ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ.  Με συνέντευξή του στην εφημερίδα «Σημερινή» την Κυριακή 7 Φεβρουαρίου, ο κ. Αναστασιάδης άσκησε σκληρή κριτική τόσο στους χειρισμούς Χριστόφια στο Κυπριακό, όσο και στη συμπεριφορά της κυβέρνησης σε θέματα εσωτερικής διακυβέρνησης.  Η Φ.Π.Κ. Πρωτοπορία Η.Β. υποδεχόμαστε θετικότατα την κίνηση αυτή από πλευράς ΔΗΣΥ, αφού απέδειξε οτι μπορεί να έδωσε πίστωση χρόνου,  αλλά όχι και «λευκή επιταγή» στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.  Η δυσαρέσκεια του λαού αυξάνεται μέρα με τη μέρα, αφού κανείς μας δεν μπορεί να εφησυχάζεται, βλέποντας που οδηγούν οι τελευταίες εξελίξεις, και ο Δημοκρατικός Συναγερμός θα δώσει δυναμικά το παρών του και θα αποστείλει υπενθύμιση προς όλους ότι κανείς δεν μπορεί να παίζει με τη μοίρα του κυπριακού ελληνισμού.

Ακολουθεί απόσπασμα από τη συνέντευξη του κ. Νίκου Αναστασιάδη στη «Σημερινή»:

ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΤΑΥΤΙΣΟΥΝ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΜΕ ΤΟ ΚΟΜΜΑ.

Στόχος του ΑΚΕΛ είναι η άλωση των πάντων

Το τελευταίο διάστημα βλέπουμε ν’ ασκείτε μια πιο έντονη αντιπολίτευση στον κ. Χριστόφια.  Αυτό, οφείλεται σε όσα μας είπατε προηγουμένως σε σχέση με τους χειρισμούς του στο Κυπριακό ή πηγάζει από κάππου αλλού;

Καθαρότητα όσον αφορά στο εθνικό θέμα και από τους κακούς χειρι­σμούς.  Από την ιδεοληψία που διακρίνει τον Πρόεδρο και το κόμμα του στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής, όπου κάθετες είναι οι διαφωνίεςμ μας.  Στο γεγονός ότι είμαστε στην Ευρώπη και νομίζουμ,ε ότι απλώς, είμαστε για να παρακολουθούμε και όχι να συμμετέχουμε.  Όσον αφορά την εσωτερική διακυβέρνηση είναι, πλέον, ευρύτατα γνωστό ότι στόχος, δυστυχώς, του κυβερνώντος κόμματος, είναι η άλωση των πάντων, η ταύτιση του κράτους με το κόμμα.  Η οικονομική πολιτική διαπνέεται, δυστυχώς, από τα ίδια σύνδρομα καταδίκης της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, από νοοτροπίες που έχουν σχέση με ξεπερασμένες συνταγές και ιδέες.  Είναι επίσης η γενικότερη πολιτική, που αφορά στους ελάχιστους κανόνες αξιοκρατίας.  Συνεπώς, δεν μπορούν να μας αφήσουν αδιάφορους όταν, μάλιστα, όλα αυτά συμβάλλουν στην μόλυνση του κλίματος ενότητας, όπως εμείς την είχαμε οραματιστεί μετά την εκλογή του κ. Χριστόφια.  Όταν, δηλαδή,. Δηλώναμε ξεκάθαρα ότι θα τον στηρίξουμε, αλλά πρέπει να υπάρχει συλλογικότητα, π.χ. στη διαχείριση του εθνικού μας θέματος και γενικά στα μεγάλα θέματα, πρέπει ν’ αποφεύγεται οποιαδήποτε ενέργεια πυο παραβιάζει κανόνες χρηστής διοίκησης και αξιοκρατίας.  Δυστυχώς, σε όλα όσα έχω προαναφέρει, οι εξετάσεις που έδωσε η Κυβέρνηση Χριστόφια απέτυχαν και, συνεπώς, ο ρόλος μας είναι να αντιμετωπίσουμε την παρούσα κυβέρνηση με μια πιο αυστηρή, αλλά πάντοτε τεκμηριωμένη και μέσα στα πλαίσια του πολιτικού ήθους, αντιπολίτευση.

Τις τελευταίες εβδομάδες και ενόψει της κα­θόδου του Μπαν Κι Μουν έγινε λόγος για πρόοδο στις διαπραγματεύ­σεις, ενώ πιο πριν, ακόμα και η Κυβέρνηση, μιλούσε για τεράστιες διαφορές. Από την ενημέρωση της οποίας τύχατε στο Εθνικό Συμβούλιο, θεωρείτε ότι όντως υπήρξε πρόοδος;

Όπως προκύπτει από την ενημέρωση που είχαμε στο Εθνι­κό Συμβούλιο, επί­θετα όπως «θεαματι­κή» ή «εντυπωσιακή» πρόοδος δεν ανταπο­κρίνονται στην πραγμα­τικότητα. Αποτελεί γεγο­νός πως σε ορισμένα των θεμάτων που αφορούν το κε­φάλαιο της διακυβέρνησης υπήρ­ξαν βήματα προς τα εμπρός, ενώ σε άλλα παραμένουν οι αποκλίσεις. Εάν λά­βουμε υπόψη ότι στα υπόλοιπα των κεφαλαίων που άπτονται ουσιωδών πτυχών της λύσης του Κυ­πριακού, δεν έχει υπάρξει η όποια διαπραγμάτευ­ση και ότι βρισκόμαστε ελάχιστες μόνο εβδομάδες πριν από τις ενδοκοινοτικές εκλογές για ανάδειξη νέου Τουρκοκύπριου ηγέτη, γίνεται αντιληπτό πως δεν επιτρέπεται, δυστυχώς, σε κανένα να μιλά για αι­σιόδοξη προοπτική.

Η βάση στην οποία συζητά η δική μας πλευρά στις διαπραγματεύσεις είναι ξεκάθαρη ή εί­ναι κονιορτοποιημένη, όπως έχει δηλώσει πρόσφατα και ο Γιαννάκης Ομήρου;

Πιστεύω ότι έχει ξεκαθαρίσει η βάση πάνω στην οποία διαπραγματευόμαστε. Δεν συμφωνώ με όσους εκτιμούν ότι έχει αλλοιωθεί η βάση και ότι συζητούμε, αντί της ομοσπονδίας ή της μετε­ξέλιξης της Κυπριακής Δημοκρατίας, σ’ ένα διάλογο που θα οδηγήσει σ’ ένα συνομοσπονδιακό καθεστώς.

Θεωρείτε ότι θα έπρεπε οι συνομιλίες να έχουν, ήδη, προχωρήσει και σε άλλα ζητήματα, πέραν του κεφαλαίου της διακυβέρνησης;

Για πολλοστή φορά θα επαναλάβω αυτό που εί­χαμε υποδείξει και στο παρελθόν. Ότι θα έπρεπε ν’ αξιοποιήσουμε τις συγκυρίες και κάποια σημαντικά χρονικά ορόσημα, όπως ήταν οι Ευρωεκλογές, καθώς και η αξιολόγηση της Τουρκίας τον περασμένο Δεκέμβρη. Είμαι της άποψης ότι θα έπρεπε πολύ νωρίτερα να μπούμε σ’ ένα διάλογο εφ’ όλης της ύλης παρά να περιοριστούμε, αυτο-εγκλωβιζόμενοι σε ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα και με περιορισμένο, μάλιστα, τον αριθμό κεφα­λαίων που διαπραγματευόμαστε, που περιορίζεται στη διακυβέρνηση, στην οικονομία και στην Ευρωπαίκή Ένωση, χωρίς ν’ αγγίξουμε το σημαντικό θέμα των περιουσιών, των εδαφικών αναπροσαρ­μογών, της αποχώρησης των κατοχικών στρατευ­μάτων, των εποίκων, του θέματος ασφάλειας και ούτω καθεξής.

Τι έφταιξε και ο κ. Χριστόφιας δεν κατάφερε, τουλάχιστον μέχρι στιγμής, ν’ αξιοποιήσει τη συγκυρία της δικής του παρουσίας στην Προεδρία της Δημοκρατίας, με την παρουσία του κ. Ταλάτ στην ηγεσία των Τ/κ;

Ν’ απαντήσω ευθέως. Η τουρκική αδιαλλαξία. Εκεί που κρίνεται, όμως, ο Πρόεδρος Χριστόφιας, είναι στο τι έπραξε ή δεν έπραξε για να καμθεί αυτή η αδιαλλαξία.  Πώς αξιοποίησε το ρόλο της Ευρώπης; Πώς αξιοποίησε τις δυνάμεις που έχουν τη δυνατότητα άσκησης επιρροής πάνω στην Τουρκία; Πώς αξιοποίησε τις δυνάμεις που τον συμβούλευαν ότι θα έπρεπε να υπάρχει μια τακτική και ανελλιπέστατη ενημέρωση των εταίρων μας στην Ευρώπη, και όχι μόνο, για το κάθε κεφάλαιο διαπραγμάτευσης.  Αφήσαμε να περάσει το σημαντικότερο ορόσημο, που ήταν η αξιολόγηση του Δεκεμβρίου, χωρίς να ελεγχθεί η αδιαλλαξία της Τουρκίας στην πράξη.  Αφήσαμε να περάσει ανεκμετάλλευτη η ώρα που θα μπορούσαν ν’ ασκηθούν πιέσεις, την ώρα που ο χρόνος θα πίεζε την Τουρκία.

Ο Πρόεδρος Χριστόφιας κατηγορείται από διάφορα πολιτικά κόμματα ότι έχει προβεί σε μονομερείς υποχωρήσεις και γενναίες προσφορές προς την τ/κ πλευρά. Συμμερίζεστε αυτές τις ανησυχίες;

Αποτελεί γεγονός ότι χωρίς διαπραγμάτευση έχει αποδεχθεί σημαντικά θέματα, που θα μπορούσαν ν’ αποτελέσουν στοιχείο διαπραγμάτευσης και, μάλιστα, που θα μπορούσαν να διεκδικηθούν και σοβαρά ανταλλάγμα­τα. Στην προσπάθεια να δείξουμε ότι έχουμε τη βούληση και την πρόθεση να μπούμε σ’ ένα διάλογο και ν’ αλλάξουμε την, μέχρι εκείνη την ώρα, αδικαιολόγητη εικόνα, ότι είμαστε η αδιάλλακτη πλευρά, προχωρήσα­με οε παραχωρήσεις, που θα έπρεπε να ήταν αντικείμενο διαπραγμάτευσης και όχι γενναιόδωρες προσφο­ρές, όπως ελέχθησαν.

Πιστεύετε πως εάν και η παρούσα διαδικασία καταλήξει σε αδιέξοδο, θα βρεθούμε ακόμα ένα βήμα πιο κοντά στη διχοτόμηση; Ποιες θα είναι, κατά την εκτίμηση σας, οι συνέπειες;

Δεν θα το θέσω έτσι. σαν ένα δίλημμα.  Αλλά. χωρίς αμφιβολία, τα συστατικά στοιχεία της λύσης θα χειροτε­ρεύουν. Ο χρόνος, δυστυχώς, εξουδετερώνει σημαντικά συστατικά στοιχεία, που θα μπορούσαν να δώσουν μη δικαιότερη λύση. Και όσο περνά ο χρόνος, θα δυσχεραίνουν ακόμα περισσότερο τον όποιο συμβιβασμό θα μπορούσε και η ε/κ πλευρά να θεωρήσει σχετικά δικαιότερο, με βάση και τα σημερινά δεδομένα.